กองทัพเค้กถ้วย

ยุ่ง  หรือขี้เกียจกันแน่

เอ๊ะ !!!!  จะถามทำไม จะคิดทำไม  รู้ไป  ก็ไม่มีประโยชน์หรอก
รังแต่จะไม่สบายใจเปล่าๆ  
นิ

อาการของชั้นยังไม่ค่อยปกติเท่าไร
อยากดีขึ้น  แต่ยังคงจมอยู่กับทะเลแห่งความเฉื่อย    เออ  เออ เออ

เง้อ~  คุณมรึงจะติ๊สอะไรกันหนักกันหนาฟ่ะ   โว๊ย ?

คนข้างๆ ยังคงเป็นกำลังใจและแรงหนุนอย่างเต็มเปี่ยม
อย่าโทษใครเลย   ตัวชั้นเองล้วนๆ
อยากออกไปจากที่นี่เหรอ ?  มีประตู มีกุญแจ  ทำไมไม่เปิดล่ะ
ตัวเองทั้งนั้น  ใช่ไหม  ต้องตัวเองเท่านั้น

แต่แน่นอนล่ะ
อย่างหนึ่งที่สัมผัสได้จากตัวเอง
ใจชั้นเบาลง  ไม่หนัก   ใช่ล่ะ  ไม่แบกก็ไม่หนัก

รักคุณ    รักความรักและความอาทรที่คุณมีให้
ชั้นโชคดีใช่ไหม  ที่มีคุณอยู่ข้างๆ   ผู้หญิงเจ้าอารมณ์  และแข็งๆอย่างนี้
คงเป็นความวุ่นวายให้กับคุณมากเหลือเกิน

ชั้นโชคดีจริงๆ    :P